De vraag, in welk jaar de eerste korenmolen in Wassenaar is gebouwd, zal wegens het ontbreken van archiefstukken wel nooit beantwoord worden.
Reeds op 12 mei 1406 wordt al melding gemaakt van een windkorenmolen in Wassenaar.
Blijkens een kaart uit 1550 stond in de onmiddellijke omgeving van de huidige molen een standerdmolen.
Op 24 mei 1668 kreeg Jan Gerbrantsz. van Wouw van de baron van Wassenaer vergunning een nieuwe molen te bouwen; de jaarlijkse recognitie bedroeg 60 carolus guldens en 2 paar kapoenen.
Het gaat vermoedelijk om een achtkante houten stellingmolen met stenen voet.
Het houten gedeelte is voor 1705 vervangen zijn door een stenen molen, want zó beeldt de Haagse schilder Jacob Elias la Fargue de Windlust af.
De korenmolen van Wassenaar gaat steeds in andere handen over, totdat ene Johannes Paulus de Hees de molen in 1821 verkoopt aan Nicolaas Mansvelt. Sinds die tijd wordt de molen op talloze kunstvoorwerpen, curiosa en de bekende molen-op-luciferdoosjes afgebeeld. Ilustrator Cornelis Jetses, bekend van zijn prachtige schoolplaten, die van 1938 tot zijn dood in 1955 in Wassenaar woonde, deed dat ook. Jetses gebruikte De Windlust in enkele van zijn tekeningen, al staan op sommige platen de wageningang en de toegangsweg op een andere plek, maar dat is de vrijheid van de kunstenaar.
Vandaag de dag hebben oudere Wassenaarders het nog steeds over 'de molen van Mansvelt', als ze De Windlust bedoelen. Dat is niet zo verwonderlijk, omdat hier tot 1961 vier generaties Mansvelt molenaar zijn geweest. In dat jaar werd de gemeente voor 20.000 gulden eigenaar van de molen.