In 1798 zijn deze molen en het molenaarshuis gebouwd in opdracht van P. van Dam. Daarna wisselde dit complex enige malen van eigenaar, totdat in 1868 de familie Van Dreumel het voor het zeggen kreeg.

J.G. van Dreumel, eigenaar sinds 1952, deed in 1963 iets opmerkelijks: op 3 april dat jaar liet hij in het kader van de uitbreiding van zijn maalbedrijf de molen, alleen ontdaan van de roeden, 25 meter verplaatsen. Kranen kwamen daar toen nog niet aan te pas: men deed dit met een aantal lieren. Vervolgens werden beide roeden weer gestoken, opgehekt en kon de molen symbool blijven voor zijn zaak.

De eerlijkheid gebiedt echter te zeggen, dat vóór deze verplaatsing, serieus was overwogen, de molen af te breken: plat gezegd was hij slooprijp en stond bovendien de ontwikkeling van het maalbedrijf in de weg! Gelukkig kwam men, via diverse instanties en fondsen, tot een andere oplossing. 
Na de verplaatsing volgde een flinke restauratie ter plekke: dat gold met name de kast die inmiddels behoorlijk naar voren was verzakt.

Na de verplaatsing heeft de molen niet veel meer gemalen, wel is er nog af en toe gedraaid. Daarvan volgden stilstand en (licht) verval. Tenslotte volgde verkoop aan de gemeente. 

Na een kleine restauratie in 2017 is de molen tegenwoordig weer regelmatig draaiend te zien, worden er rondleidingen gegeven en bij voldoende wind ook gemalen ter demonstratie.

Wat maalwerk betreft is dit een bijzondere standerdmolen: er is namelijk niet één achtermolen, er zijn er twee. Door middel van een extra tandkrans op het bovenwiel en een kleine spil met spoorwiel worden boven de hel twee steenkoppel aangedreven. Eén van beide koppel is bovendien een heuse 17der, dus opvallend groot.