Het juiste bouwjaar van deze molen is niet bekend, maar al in 1600 moet hier een standerdmolen aanwezig zijn geweest. 1532 wordt ook genoemd.
In 1898 heeft men de molen over enige afstand verplaatst.

Geschreven bronnen noemen in 1600 Cornelis Dielissen, in 1650 Nelis Dielissen en omstreeks 1864 Jan Dielissen als molenaars. Verder zijn hier de families Van Drunen, Van Hoorn en Sommers op de molen actief geweest.

In 1944 was A.L. Sommers eigenaar. Door veeziekte (begin jaren '50) moest Sommers zijn werkzaamheden op de molen beëindigen en week uit naar een confectiebedrijf. De molen kwam tot stilstand, raakte in verval en verkeerde tenslotte in zeer slechte staat. 

Rond 1970 ontstonden de eerste herstelplannen; in 1974 werd de molen geheel gerestaureerd, na eerst ca. 500 meter te zijn verplaatst naar een (kunstmatig opgeworpen) molenberg.
Bert Sommers pakte na de restauratie de draad weer op en maalde nog vele jaren. In 2006 droeg hij, 90 jaar oud, het molenaarschap over aan een jongere generatie. Hij overleed in juli 2009 op 92-jarige leeftijd.

Nog altijd wordt goed voor de molen gezorgd.

De gietijzeren kop van de bovenas werd verondersteld een Merx te zijn. Inmiddels is bekend dat deze askop door Smulders moet zijn gegoten.