De Lageveense molen is een wipmolen uit 1890. Zijn voorganger was op 27 juli dat jaar afgebrand, naar wordt aangenomen door een vonk van een langsrijdende locomotief. Er volgde meteen herbouw door de fa. Melman uit Warmond. 
Let wel, onder één voorwaarde: de nieuwe molen kreeg een houten bekleding op de ondertoren; rietbedekking was te brandgevaarlijk gebleken! 

De in 1890 verbrande voorganger was in 1842, vanwege de aanleg van de spoorlijn Haarlem-Den Haag al enige tientallen meters verplaatst geweest. Nog veel eerder, namelijk in 1657, was die molen ook al verplaatst, toen vanwege de aanleg van de trekvaart tussen Haarlem en Leiden. 

De molen bemaalde tot 1990 als hoofdbemaling deze polder (ca. 190 ha.; opvoerhoogte 0,50 m.). Sindsdien wordt nog vaak op vrijwillige basis gemalen. 

In 2015 bleek dat de ruim 55 jaar oude buitenroede vervangen moest worden. Een nieuwe roede werd in 2016 geleverd maar niet gestoken: intussen was namelijk  ook geconstateerd dat de bovenas scheuren vertoonde die nader onderzocht moesten worden. Als gevolg werd de molen stilgezet. 
In de zomer van 2017 begon molenmakerij Verbij met herstelwerk: de oude buitenroede ging eruit en de bovenas werd gekramd. Daarna stak men de nieuwe buitenroede. 

De Lageveense molen staat vlakbij de spoorlijn Haarlem-Leiden en enige kilometers van een verharde weg. Daadwerkelijk bij de molen komen is alleen mogelijk via een flinke wandeling door de polder. 
Toen de molen nog in bedrijf was, was dit anders geregeld: Leo Cozijn, woonachtig naast de Hoogeveense molen (aan de andere zijde van de Leidsevaart) was lange tijd ook molenaar van de Lageveense en had officiële toestemming van de NS om de spoorbaan te voet te mogen oversteken. Toen de molen in 1990 buiten bedrijf kwam werd deze toestemming meteen ingetrokken!