Dit is de middelste van de drie indrukwekkende molens aan het (gedempte) Winschoterdiep. Deze werd in 1862 voor ƒ 15.500,-- gebouwd in opdracht van D.E. Dijkstra en in 1953 door zijn kleinzoon D. Dijkstra aan de gemeente Winschoten verkocht. Tot 2007 was dit ook de hoogste van het Winschoter drietal, maar werd toen 'ingehaald' door molen Edens, die toen om omgevingstechnische redenen enige meters werd verhoogd. 

Direct na de aankoop in 1953 liet de gemeente Winschoten voor ƒ 10.645,--  een restauratie uitvoeren; twee jaar later volgde een kleinere herstelbeurt die ƒ 2.725,-- bedroeg. 

In 1919 had de molen al een koppel maalstenen met elektrische aandrijving gekregen. Tot 1970 had S. Westerhuis (huurder van molen en mulderswoning) de molen nog in bedrijf en bleef de inrichting praktisch ongewijzigd. 

De molen werd in 1982/1983 voor het bedrag van ƒ 345.000,-- ingrijpend gerestaureerd en in 1996 volgden diverse herstellingen aan kap en staart.
Van de zes koppel stenen die deze molen telt zijn er vijf maalvaardig; het blauwe noordwestelijke koppel is ooit gebroken en ook ontbreekt daar de kuip met toebehoren.

In 2018 werd een breuk in het linkervoeghout geconstateerd; dit is daarna voorlopig versterkt waardoor de molen draaivaardig bleef.
In juni 2024 stelde men vervolgens vast dat sommige lasnaden van beide roeden niet goed meer waren. In september 2025 werden beide roeden gestreken. Vanwege de problemen met de voeghouten houdt restauratie hier meer in dan alleen het vervangen van de roeden: ook de kap gaat eraf en zal grondig moeten worden hersteld. In november 2025 stond de molen ook zonder staart. Aan te nemen is dat het herstel nu spoedig gaat beginnen.