Deze molen, tegenwoordig aangeduid als 'de Barremolen', werd in 1661 gebouwd en zorgde vanaf dat jaar  tot 1958 voor de bemaling van de Oude Groenendijksche- of Barrepolder (ca. 385 ha. opvoerhoogte 1,50 m.). Per 1 juli 1971 werden de Bent- Delf of Generale polder, de Oude Groenendijkse- of Barrepolder en de polder Nieuw Groenendijk opgeheven en samengevoegd tot de Polder Groenendijk.

Lang geleden, vermoedelijk in de nasleep van de asbreuk van eind 1943 (waarover later meer), heeft men de overbrengingsverhouding ingrijpend verlangzaamd, door het bestaande bovenschijfloop te vergroten van 22 naar 27 staven. De verhouding was 1,96 op 1 en werd toen 2,42 op 1. Aangenomen moet worden dat men dit deed om de molen makkelijker aan te laten lopen vanwege het door de tijd gedaalde polderpeil. In het bovenschijf zijn de gaten van de vroegere staven nog altijd te zien. 

Meest opvallende gebeurtenis uit het verleden: eind 1943 ging tijdens het nachtmalen het gehele wiekenkruis verloren door asbreuk.
Herstel volgde met bovenas en roeden van Ondermolen O van de Schermer (die als gevolg werd onttakeld). Om in de kap van de Barremolen te passen, moest de gietijzeren as ruim een meter worden ingekort (dat laatste gold ook min of meer de roeden).

Nadat in 1958 vlakbij de molen een dieselgemaaltje met pomp was gebouwd, kwam de molen buiten bedrijf. Zo'n 12 jaar later ging, zoals bij meer molens nabij de Rijndijk, door uitbreiding van woning- en industriële bouw de omgeving deels verloren. Tussen molen en Rijn verscheen de grote Heineken Brouwerij. Dit bedrijf werd vervolgens ook eigenaar van molen en werf. Voor de molen zelf (de leeggekomen molenaarswoning en schuur werden gesloopt) betekende dit vooralsnog niet veel. 

In 1974/75 onderging de Barremolen een flinke restauratie, met onder meer nieuwe roeden. Hierna werd de molen sporadisch in beweging gesteld. 

Vele jaren later, in 2018, begon molenmakerij Verbij met een nieuwe herstelbeurt: roeden opnieuw ophekken, windpeluw en voorkeuvelens vervangen, herstellen voeghoutkop met epoxy en nieuw riet en divers timmerwerk op en aan de kap. Begin mei 2019 was dit werk gereed en vanaf dat moment was de molen ook vaker draaiend te zien. 

Inmiddels was wel de omgeving van de molen dramatisch veranderd: eind 2015 liet Heineken op zijn terrein vier zeer hoge windturbines neerzetten. Als gevolg staat de molen ingeklemd tussen de twee oostelijke turbines. Jammer genoeg heeft de Barremolen landschappelijk dus weinig meer te vertellen. 

In het late voorjaar van 2024 begon men met ingrijpend herstel, maar nu voornamelijk ónder de molen:  de de fundering werd grondig herzien, de molen rechtgezet en ook maalvaardig gemaakt. In november 2025 werd dit werk opgeleverd. De molen blijft evenwel maalvaardig in circuit, kan dus niet meer uitmalen op de boezem. 

Molenaars van deze molen:
Cornelis van der Mey (ca. 1858)
Huibert van der Hulst (1868 - 1888?)
A. Spierenburg (1888 - 1929)
C. van Tongeren (1929 - 1936)
Nicolaas Johannes van Rijt (1-10-1936; ontslag als machinist per 1-01-1970).