Terpensmole (vh. Himmole) te IJlst
IJlst, Fryslân
Tot zover ging alles goed, maar vrijwel alle onderdelen bleken erg slecht (en dus onbruikbaar) en zo kwam in Sneek een geheel nieuwe molen te staan, duidelijk groter dan de Minne Finne, dus geen verplaatsing of restauratie, maar "herbouw, geïnspireerd op...". Op Nationale Molendag 1982 werd de deze nieuwe molen officieel in gebruik genomen, toen met zwarte ondertoren en een oranje(!) geverfd bovenhuis.
Later heeft men die kleuren overigens gewijzigd en werden zowel ondertoren als bovenhuis groen. De nieuwe molen kreeg te Sneek ook een nieuwe naam: de Himmole.
Niemand is eigenlijk enthousiast geweest over deze herbouw en de verdere geschiedenis onderstreepte dat: nog tijdens de bouw werden dichtbij al bomen geplant; in 2006 werd de omgeving verder verlelijkt door de aanleg van een weg. Het verhaal gaat dat hier nog vóór de oplevering alweer over een volgende locatie gesproken werd. Op 12 januari 2008 brak tijdens het malen één van de (bilinga) roeden en een nieuwe werd niet meer gestoken; in plaats daarvan is men vermoedelijk toen echt serieus gaan denken over een nieuwe plaats.
De molenaars van De Rat hebben deze spinnekop onder hun hoede genomen en zetten hem geregeld in beweging. Hier heeft de molen ook echt een functie als reservebemaling van de polder, met uitschot op de Geeuw. De naam is na de overplaatsing gewijzigd in "Terpensmole".
Begin juni 2022 bleek de molen in restauratie: bovenhuis verwijderd, ondertoren voorzien van een noodafdekking en het wiekenkruis (inderdaad: alleen bovenas, -wiel en opgehekte roeden) min of meer los op een steiger naast de molen opgesteld. Op 11 oktober werd een geheel hersteld bovenhuis opnieuw geplaatst en vervolgens het - min of meer gereed hangende - wiekenkruis meteen aangebracht.
Nederland zonder molens is ondenkbaar. Maar om deze monumentale iconen te laten draaien en malen is geld en aandacht nodig.