Zuidwijkse molen te Wassenaar
Wassenaar, Zuid-Holland
Over het verleden van dit molentje is weinig bekend: de Zuidwijkse polder is, omdat het land altijd in bezit was van slechts één eigenaar, van oudsher ongereglementeerd geweest en daarom zijn er weinig of geen geschreven archiefstukken overgeleverd.
Wél is inmiddels bekend dat de grootvader van Arie van der Ham (van 1946 tot 2004 molenaar van de tamelijk dichtbij gelegen Stevenshofjesmolen) hier lang geleden molenaar was.
Tot 1960 bemaalde deze kleine molen de polder (ca. 75 ha; opvoerhoogte 0,50 m.). Toen in dat jaar een (houten) roede brak, werd op mechanische bemaling overgegaan en stond de molen verder stil.
Op 2 september 1972 brandde de inmiddels behoorlijk vervallen molen door (kinder)vandalisme geheel uit. Op dat moment was de molen eigendom van de Rijnlandse Molenstichting, welke instantie een grote restauratie voorbereid had. Vanwege de zware brandschade moest deze restauratie veel uitgebreider worden: feitelijk resteerde hier alleen de stenen romp.
In de jaren 1976/1977 volgde zeer ingrijpend herstel: de romp werd grondig gerepareerd en kap, krui- en al het gaandewerk werden nieuw gemaakt. Sindsdien is deze molen geregeld op vrijwillige basis in bedrijf.
In 2007 kreeg de molen voor het eerst in zijn bestaan metalen roeden, dit met handhaving van de houten bovenas.
In het najaar van 2013 bleek die bovenas aan vervanging toe. In juli 2014 stak men een nieuw exemplaar.
Nederland zonder molens is ondenkbaar. Maar om deze monumentale iconen te laten draaien en malen is geld en aandacht nodig.